บทกลอน

( ประพันธ์โดย ธุรีดิน )

เหงา


ความเงียบเหงา เศร้าซึม ลืมความสุข
มีแต่ทุกข์ สุขหรือ คือความฝัน
นั่งซึมเศร้า เฝ้าขอ รอคืนวัน
เพียงให้ฉัน มีสุขบ้าง บางเวลา

ใจตายกายอยู่


ถึงวันนี้ กายฉัน นั้นยังอยู่
แต่ใจรู้ ว่ามัน นั้นตายจาก
กายอยู่ไป ใจขอลา อุราพราก
ไปเป็นซาก ความเจ็บ เหน็บในทรวง

ฆ่าฉันดีกว่า


ถึงเอามีด ฟันตาย เหมือนกายห่าง

ไม่อ้างว้าง เท่ากับจิต เธอพิศเขา

แม้นเอาปืน จ่อลง ตรงใจเรา

คงจะเบา กว่าการ ประหารใจ


ทรยศกับกาย ใครทำ ก็ทำได้
แต่มิใช่ ทรยศจิต คิดหยามเขา
ตรองดูเถิด เมื่อใด ใครทำเรา
ถึงไม่เศร้า ก็คงหมอง ลองคิดดู

วันละบท - นอกใจ


ใจหนอใจ ใครนอกใจ ใครหนอช้ำ
ใครระกำ ช้ำในจิต คิดหวั่นไหว
โดนทิ่มแทง แล้งอุรา ล้าฤทัย
ทิ้งทั้งใจ ฆ่าทั้งเป็น เซ่นธารา

สถิติการเยี่ยมชม

นับแยกประเทศ

free counters